به گزارش پایگاه خبری قهستان نیوز ۲۱ تیر، تنها یک روز در تقویم نیست؛ یادآور یکی از مهمترین رویاروییهای تاریخی ایران معاصر بر سر هویت زن ایرانی ـ اسلامی است؛ در یک سو، نگاهی قرار دارد که زن را محور کرامت، خانواده و آیندهسازی جامعه میداند و در سوی دیگر، جریانی که میکوشد او را از ریشههای هویتی، دینی و ملی جدا کرده و به ابزاری برای مصرف، تبلیغات و الگوهای وارداتی تبدیل کند.
کشف حجاب؛ پروژهای سیاسی برای تغییر هویت ایران
کشف حجاب اجباری در دوره رضاخان، صرفاً یک سیاست فرهنگی نبود؛ بخشی از پروژهای سیاسی برای دگرگون ساختن هویت ایران اسلامی بود که مقاومت مردم، بهویژه زنان مؤمنه ایرانی، در برابر این توطئه نشان داد هویت را نمیتوان با فرمان حکومتی تغییر داد.
ادامه همان پروژه با روایتهای جدید
امروز نیز همان خط فکری، با ادبیاتی متفاوت و از مسیر عملیات رسانهای و جنگ شناختی، در پی تأثیرگذاری بر هویت فرهنگی جامعه است. شکلگیری دوگانههایی مانند «حجاب اجباری و حجاب اختیاری» برای بسیاری، صرفاً یک بحث فرهنگی نیست؛ بلکه بخشی از نزاعی گستردهتر بر سر خانواده، سبک زندگی و هویت نسل آینده تلقی میشود.
این الگو که در ظاهر از آزادی زن سخن میگوید، در عمل زن را بیش از هر زمان دیگری در معرض بازار مصرف، صنعت تبلیغات و نگاه کالایی قرار داده است؛ وضعیتی که آن را شکل تازه ی بهرهکشی از زن می نامند.
الگوی سوم زن؛ پاسخ تمدنی انقلاب اسلامی
در برابر تفکر شرق و غرب رهبر شهید انقلاب از «الگوی سوم زن» سخن گفتهاند؛ الگویی که زن را نه در انزوای اجتماعی تعریف میکند و نه در بازار مصرف و رسانه.
در این نگاه، زن، انسانی آگاه، مؤمن، فعال، اثرگذار و تمدنساز است؛ شخصیتی که با حفظ کرامت، عفاف و هویت خویش، هم در بنیان خانواده نقشآفرین است و هم در عرصههای علمی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی حضوری مؤثر دارد و زن ایرانی را به یکی از ارکان استقلال، عزت و پیشرفت جامعه تبدیل میکند.
پایانِ باز؛ تقابلی که همچنان ادامه دارد
در این تقابل تاریخی و فرهنگی نه سیاستهای تحمیلی رضاخانی توانست این هویت را از میان ببرد و نه روایتهای رسانهای امروز قادر خواهد بود آن را از حافظه تاریخی ملت ایران حذف کنند و بانوی با کرامت ایرانی را در این دام سیاسی گرفتار نماید.
